ZLTO keert zich tegen megastallen

04-03-2010 •

Een overgrote meerderheid van de leden van de ZLTO is tegen megastallen en neemt scherp afstand van de ‘excessen in de veehouderij’. Dit meldt de ZLTO donderdag in een verklaring. De leden van de organisatie zijn de afgelopen week tijdens bijeenkomsten in eigen kring bijgepraat door onder meer voorzitter Hans Huijbers over de ins en outs van het debat dat 19 maart in Provinciale Staten wordt gevoerd over het Burgerinitiatief Megastallen Nee!

ZLTO-leden zijn het eens over de richting die de veehouderij moet gaan, verklaart de organisatie zelf. Zie kiezen voor duurzame productie en een duurzame veehouderij. ‘Ik geloof daarin. Het is de enige weg’, zegt voorzitter Hans Huijbers. ‘Er is zeker toekomst voor de veehouderij in Brabant als onderdeel van een krachtig agro en food complex, al zullen we die toekomst wel veel meer zelf moeten verdienen.’

In de nieuwe koers is de landschappelijke inpassing van nieuwe vormen van gebouwen en fraaie stallen een belangrijk aspect. ‘Niemand van ons heeft namelijk het recht om de ander overlast te bezorgen. Dat betekent bijvoorbeeld ook robuuste groensingels om de stallen heen die én een verrijking zijn voor het landschap én veel fijn stof afvangen en zo een mogelijke verspreiding van bacteriën en virussen tegen gaan. Het erf moet er gewoon mooi uitzien’, stelt Huijbers.

Uit de gesprekken met leden blijkt dat de overgrote meerderheid tegen megastallen is en scherp afstand wil nemen van de excessen in de veehouderij. ‘Wij pleiten voor een omvang van bedrijven die past bij het vakmanschap van de ondernemer, zijn omgeving, de eisen van de samenleving en de kansen op de afzetmarkt’, zegt Huijbers. ‘We noemen dat eigenschaligheid. Dat is een begrip dat bij ons past, waar we mee uit de voeten kunnen. We nemen daarom afstand van de excessen, zoals de plannen voor enorme concentraties van intensieve bedrijven dicht bij dorpen en steden.’

ZLTO ziet de veehouderij op vele manieren een positieve bijdrage leveren aan een betere wereld. Hierbij denkt de organisatie aan het terugdringen van negatieve invloeden op het klimaat door minder uitstoot van broeikasgassen als gevolg van luchtzuivering en verstandig mineralengebruik, energieproductie (vergisting, zon, wind, biomassa) en biodiversiteit op en rond de bedrijven, maar ook en vooral gezond eten, aanvaardbare risico’s voor de volksgezondheid, ruimte voor natuurlijk gedrag van de dieren en nauwelijks uitstoot van geur, fijn stof en ammoniak.

Huijbers rekent daarbij ook op de andere partijen in de keten, zoals ook de consumenten en de kritische volgers. ‘Het zou de NGO’s, maar ook andere partijen in de samenleving, sieren als ze niet alleen afgeven op excessen, maar ook openlijk zeggen dat de ontwikkeling naar een duurzame veehouderij een gezamenlijk verantwoordelijkheid is.’

De samenwerking met de Dierenbescherming - Volwaard (kippen) en ‘tussensegment voor de varkenshouderij’ - is daar een goed voorbeeld van. Huijbers: ‘Waar we bij de politiek voor pleiten is ruimte voor ontwikkeling om de maatschappelijke doelstellingen te kunnen realiseren. Zonder deze politieke ruimte zal het heel lastig zijn om ingrijpende stappen richting duurzaamheid te zetten. We staan voor een stevig dilemma: hoe bereik je nu een doorbraak bij de individuele ondernemer zodat hij investeert in duurzaam produceren terwijl de waardering van de consument voor zijn producten nog op zich laat wachten? Gelukkig zien we dat er op dit punt beweging is.’