De aardappeltermijnmarkt sluit met een historisch lage cash settlement van €1,40, terwijl de handel al was stilgevallen. Het verdwijnen van dit instrument raakt prijsvorming en afdekmogelijkheden. Lees meer over het einde van de aardappeltermijnmarkt in Leipzig.
Formeel wordt op 4 juni de laatste cash settlement van de termijnmarkt in Leipzig gepubliceerd. Feitelijk is echter gisteren al de laatste cash settlement vastgesteld die er nog toe doet. Dat was aan het eind van de dag waarop voor het laatst gehandeld kon worden in termijncontracten van aardappelen.
Er wordt niet meer gehandeld in junicontracten. Daarmee eindigt de termijnmarkt met de laatste handel in aprilcontracten. Voor de maand april stonden nog 300 contracten open. Deze contracten worden afgehandeld op basis van de cash settlement-prijs, die uitkomt €1,40 per 100 kilo.
Seizoen 2025/26 begon al met een extreem lage European Processing Potato Index, de indicatieve cash settlement. Op 13 november publiceerde termijnmarkt EEX een EPP-index van €2,50 per 100 kilo. Daarna herstelde de markt iets, maar boven de €3 is deze notering nooit geweest. Vanaf half januari zakte de prijs steeds verder weg om te eindigen op €1,40 per 100 kilo.
Half maart nam beursorganisator EEX het besluit om de aardappeltermijnmarkt definitief te sluiten. Daarmee komt een eind aan een marktinstrument dat zijn oorsprong kende in Amsterdam. Nederlandse Liquidatiekas en Stichting Aardappeltermijnmarkt zijn daar in 1958 met de aardappeltermijnmarkt gestart. In de beginperiode was er sprake van fysieke levering bij het aflopen van een contract, later werden contracten financieel afgewikkeld.
Met het sluiten van de termijnmarkt verdwijnt de transparantie in de markt en een mogelijkheid om de prijs in te dekken, stelt Kees Maas, die samen met Edwin Burgers directeur is van ADM Investor Services Europe BV (voorheen DCA Finance BV). "Dit heeft een grote impact op de aardappelhandel. De termijnmarkt was een baken in waardering van sentiment en verwachtingsprijs van aardappelen. Hoe bepaal je nu als boer in augustus de verwachtingswaarde van de aardappelen in april?"
Wet- en regelgeving maakte het de laatste jaren steeds lastiger om te handelen op de termijnmarkt. Bovendien was de markt te lokaal en te klein. Dat laatste werd versterkt doordat een groot deel van de aardappelen op contract werd vastgelegd. Daardoor was er onder verwerkers weinig behoefte om de aanvoer van grondstof in te dekken.