Het is laveren op de suikermarkt. Aan de ene kant drukken signalen van een ruimer mondiaal aanbod de prijzen, vooral door hogere productievooruitzichten in India en een redelijk goede oogst in Brazilië. Aan de andere kant zorgen olieprijzen en geopolitieke onrust die daarmee samenhangt juist voor steun. Daardoor blijft de markt beweeglijk en is de richting voor de allerminst uitgekristalliseerd.
Op de termijnmarkten is dat grillige beeld goed zichtbaar. In Londen en New York liepen de suikernoteringen op om daarna weer net zo makkelijk terrein prijs te geven. Half april veerde de markt echter weer op om de laatste dagen weer een stapje terug te doen.
Vooral de relatie met de energiemarkt bepaalt de laatste tijd in belangrijke mate de stemming op de suikermarkt. Als olie- en benzineprijzen dalen is het minder interessant suikerriet te verwerken tot ethanol en zijn het vooral Braziliaanse verwerkers die meer suikerriet richting suiker sturen. Dat zet druk op de suikerprijs. Tegelijk kan een hogere olieprijs het omgekeerde effect hebben en juist steun geven, omdat ethanol dan interessanter wordt. De sterkere Braziliaanse reaal werkt eveneens prijsondersteunend omdat Braziliaan suiker dan minder aantrekkelijk is op de wereldmarkt.
Droogte
Brazilië is en blijft nog altijd de belangrijkste prijszetter op de suikermarkt. De eerste signalen voor nieuwe seizoen wijzen op een lagere suikerrietproductie in het centraal-zuidelijke deel van het land. Tegelijkertijd houden spelers op de markt er rekening mee dat Brazilië meer suikerriet de ethanol in draait. Droger weer in delen van Zuid-Amerika is gunstig voor de oogst, maar een mogelijke El Niño (het weerfenomeen dat doorgaans voor droogte in Brazilië zorgt) later dit jaar houdt ook de aandacht gericht op een mogelijke lagere opbrengst door droogte.
Vanuit India komen intussen gemengde signalen. Hogere productieramingen voor 2026/27 en het uitblijven van nieuwe exportbeperkingen temperen de vrees voor krapte. Tegelijk lopen de schattingen over de wereldbalans uiteen. Waar sommige analisten nog rekenen op een overschot, zien anderen juist een snel kleinere surplus of zelfs opnieuw een tekort zodra Brazilië meer ethanol produceert en de moesson in Azië tegenvalt.
Ook op de Europese markt stapelen de signalen zich op. De gemiddelde suikerverkoopprijs in de EU kwam in maart uit op €510 per ton, ongeveer €40 lager dan een jaar eerder. Tegelijk bleef de voorraad hoog en nam het gebruik van actieve veredeling voor ingevoerde ruwe rietsuiker sterk toe. Juist dat zette de Europese Commissie ertoe aan om de regeling voor ruwe rietsuiker die wordt geraffineerd tot witte suiker tijdelijk op te schorten, om zo de druk op de interne markt te verlichten en het evenwicht te herstellen. Per saldo blijft de Europese suikermarkt daarmee gevangen tussen fundamenteel ruime voorraad en een reeks factoren die de markt op korte termijn toch kunnen verkrappen.