De grote jongens met sorteer- en exportactiviteiten zeggen op dit moment behoorlijk wat werk te hebben. Voor de kleinere bedrijven is het sappelen. Al met al zorgt een kleinere vraag voor aanhoudende druk op de verkoopprijzen.
Het klantenbestand van de verschillende bedrijven maakt dat de verschillen tussen sorteerders en verpakkers groot zijn. Draai je uien voor met name export naar Afrika of heb je een goed gevulde portefeuille met vooral retailklanten? De retail is bereid om wat meer te betalen voor de mooiste kwaliteit en daardoor hebben sorteerders en verpakkers in dit segment minder last van prijsdruk.
Bedrijven die grotendeels afhankelijk zijn van de export naar Afrika ondervinden daarentegen wel een grote druk op de prijzen. Steeds meer landen sluiten de grens om de eigen lokale productie te beschermen (Senegal en Gambia) of verhogen de importheffingen (Mauritanië). Dat maakt dat de volumes die naar Afrika gaan aanzienlijk kleiner zijn dan een paar weken geleden.
Bovendien wordt er geopereerd op het scherp van de snede. Het is slikken of laten, reageert een uiensorteerder. "Kopers doen een bod en je accepteert dat, anders gaan ze naar een ander. Ruimte voor een tegenbod is er niet. Er is altijd wel iemand die het goedkoper wil doen", verklaart hij de situatie op dit moment. Om voldoende werk te houden voor het aanwezige personeel wordt daarom met enige tegenzin toch een order aangepakt.
Gebrek aan vraag
Alle sorteerders beseffen dat het verder verlagen van de verkoopprijzen niet zal leiden tot een grotere export op dit moment. Het ontbreekt simpelweg aan vraag in deze periode. Sinds Senegal van de markt is, is de afzet amper nog de helft. Het wachten is op Europese bestemmingen die het stokje overnemen.
In Europa zijn echter ruim voldoende uien te koop. Vooral Oostenrijk wordt genoemd als stevige concurrent op prijs. Maar ook in Duitsland worden uien verhandeld voor lagere prijzen dan in Nederland. Het voordeel van de Oostenrijkers is bovendien dat ze ook nog wat dichter op de Europese bestemmingen zitten, zodat ze kunnen profiteren van een paar cent transportvoordeel.
Ook de hoeveelheid mindere kwaliteit uien die boven de markt hangt, helpt niet mee om de markt naar boven te krijgen. Polen wil de uien wel hebben, maar wil er niet meer voor betalen dan 3 tot 6 cent per kilo. Voor deze prijzen gaan er wel uien die kant op, maar het is volstrekt onvoldoende om de markt aan de onderzijde leeg te ruimen zoals vorig jaar het geval was.
Baalprijzen nog iets verder omlaag
Het resultaat van dit alles is dat de DCA Baalprijzen deze week verder omlaag gaan. Voor drielingen zakt de prijs met 50 cent naar €17 per 100 kilo. Daarbij wordt wel opgemerkt dat de prijzen voor deze sortering sterk uiteenlopen. Het is maar net hoeveel uien een bedrijf in deze maat heeft te verkopen en of daarvoor ook klanten zijn. De verschillen zijn groot. De een zit met een overschot, een ander heeft er gebrek aan. Eén sorteerder zegt ronduit: "Die uien moet je dumpen."
Deze week zeggen enkele sorteerders iets meer uien in containers te laden voor Ivoorkust omdat er volgende week een boot uitvalt. Dat betekent direct dat er voor de komende week wat minder vraag is naar de middelmaat. De prijzen van deze sortering blijven zodoende onder druk en zakken deze week met 50 cent naar €18 per 100 kilo. De verkoopprijs van 40-60 millimeter ligt er veelal wat onder, terwijl de maat 50-70 hoofdzakelijk wordt verkocht voor €18,50 tot €19 per 100 kilo.
De grovere uien hebben wel wat te lijden onder de geringere afzet van de middelmaat. De sortering 60-80 millimeter zakt tot rond de €20 per 100 kilo. Mede afhankelijk van het klantenbestand en de kwaliteit van de uien (zitten er papieren bij of niet) variëren de prijzen van €19 tot €24 per 100 kilo. Hetzelfde geldt voor de supers waarvoor de prijzen variëren van €22 tot €26 per 100 kilo. De DCA Baalprijs voor deze uien daalt met 50 cent naar €24,50 per 100 kilo.
Lees hier de toelichting van DCA Market Intelligence op de nieuwe noteringen.