Kwaliteitsproblemen plantuien stuwen prijs op

Alles bij elkaar is de stemming in de uienwereld niet verkeerd. Door de droogte en het warme weer hebben telers vertrouwen en wordt er redelijk makkelijk nee gezegd tegen een bod. Waar je als teler verstandig aan doet, blijft toch altijd een lastige vraag. Heb je een mooi blok uien en kom je aan de tonnen is natuurlijk een heel ander uitgangspunt als teler dan wanneer ze erg fijn zijn, de kilo's er niet onder zitten en ze al heel erg op hun retour zijn.

In de plantuien is onder verwerkers de kwaliteit een groot thema. Er komen best wat partijen voorbij die er in het zwad prachtig uit zagen, maar die nu ze verwerkt worden zwaar tegenvallen. Koprot, bacterie, fusarium en rooibeschadiging, het komt allemaal voorbij.

Sorteerders hebben over het algemeen geen grote werkvoorraden en als er een partij afvalt dan is het lastig om vervangende uien te vinden die direct leverbaar zijn. Voor het rooien moet eigenlijk beregend worden en telers die plantuien in de bewaring hebben zitten weten nu ook de prijs. Dat er geladen kan worden voor Senegal maakt de spanning onder sorteerders nog wat groter.

Als je als verwerker bij de verkoop hebt gerekend met plantuien die een aantal weken geleden €12 tot €15 hebben gekost en je moet nu op stel en sprong voor €20 of meer bijkopen gaat het rekensommetje mank.

Baalprijs heeft moeite telersprijs bij te benen
In de handel op de boer blijft de uienmarkt stappen omhoog zetten. De baalprijs heeft echter moeite om dat bij te benen. Sorteerders proberen wel, maar de angst om een order mis te lopen zit diep. Verreweg de meeste handel wordt gedaan in middels. Omdat daar de loop inzit wordt geprobeerd zo veel mogelijk uien uit een partij daar in te krijgen. Met grof en vooral supers zijn sorteerders en exporteurs huiverig voor inwendige problemen. Grotere maten zijn gevoeliger voor bacterie.