De grote aanvoer van Nederlandse uien zet de afzet in Senegal onder druk. Een schip krijgt daardoor een andere lading. Lees meer over de gevolgen voor de uienexport en DCA Baalprijzen.
In Vlissingen ligt een boot klaar voor Senegal. Oorspronkelijk was deze boot bedoeld om vol met uien te worden geladen. Het land kan de grote aanvoer van Nederlandse uien echter even niet aan. Wekelijks zo'n 14.000 tot 15.000 ton uien blijkt toch te veel voor een land dat dol is op de gele uien uit het noorden.
Senegal telt maar 1 miljoen inwoners meer dan Nederland. Toch eten de mensen daar veel meer uien dan de hoeveelheid die verdwijnt in de Hollandse pot. Wat de Senegalezen in een half jaar verorberen, daar hebben de Nederlanders jaarrond meer dan voldoende aan.
Senegal is het belangrijkste afzetland voor de Nederlandse uien. Vorig jaar betrok het land 231.533 ton Nederlands product, blijkt uit cijfers van KCB en GroentenFruit Huis. Daarmee had dit Afrikaanse land een aandeel van 16,7% in de totale Nederlandse uienexport.
Grote aanvoer zet markt onder druk
Dit seizoen heeft Senegal al iets meer dan 100.000 ton uien uit Nederland geïmporteerd. Hoewel deze hoeveelheid iets kleiner is dan een jaar geleden, kan de markt dat op dit moment niet aan. Dat komt doordat in een periode van vier weken (week 39 tot en met 42) vanuit Nederland liefst 55.700 ton uien is verscheept naar het Afrikaanse land. Dat komt neer op bijna 14.000 ton per week. En als de inwoners dan circa 8.000 ton uien per week eten, is het niet verwonderlijk dat de handelsketen overvol raakt.
Dat is nu dus het geval. Daarom wordt er even op de rem getrapt wat nieuwe bestellingen betreft. Een boot die in Vlissingen aan de kade ligt, wordt daarom voor een groot deel met aardappelen gevuld in plaats van uien. Het feit dat Senegal tijdelijk aardappelimport toestaat, is daarbij een geluk bij een ongeluk. Hierdoor wordt het kostbare transportmiddel toch nog goed benut.
De uienprop in Senegal staat overigens niet op zichzelf. In Ivoorkust had Nederland onlangs al hetzelfde probleem. Ook daar werden te veel uien naartoe verscheept. Het ziet ernaar uit dat dit met een sisser afloopt. Een weekje wat minder uien en daarna is het exportvolume weer opgevoerd.
De vraag is of dat in Senegal ook zo is, of dat er toch wat meer weken nodig zijn om de markt daar weer een beetje vlot te trekken. Door het overschot aan uien staan de prijzen op de lokale markt onder druk en dat belemmert nieuwe bestellingen. Ook vorig jaar hebben we zoiets gezien in de afzet naar Senegal. Toen was dat iets later in het seizoen (week 48). Door de naderende feestdagen herstelde de afzet zich toen snel.
Haperende export drukt uienprijzen
De hapering in de afzet naar Senegal zorgt voor een pas op de plaats voor de uienprijzen. De DCA Baalprijzen laten voor middels deze week een klein minnetje noteren. Ook voor de grovere maten is er iets van de prijs afgegaan.
Overigens wordt dat niet alleen door de afzet naar Senegal veroorzaakt. Ook oceaanstormen hebben de afzet wat ontregeld. De stormen zorgden voor verstoringen van de vaarroutes, waardoor de planningen van rederijen moesten worden aangepast. Hierdoor wisten exporteurs niet goed welke boten op welk moment konden worden geladen. Langzaam maar zeker komt hier weer wat orde in, waardoor de invloed van deze verstoringen wegebt.
Lees hier de toelichting van DCA Market Intelligence op de nieuwe noteringen.