In navolging van de Europese Unie hebben ook de verenigde Staten handelsovereenkomsten gesloten met landen in Zuid-Amerika en India afgesloten, om de export te versterken en deels ook als tegenwicht tegen de acties van de EU. Verder trekt de VS aan de USMCA, de overeenkomst met Mexico en Canada, om daar meer voordeel uit te halen, maar succes laat zich niet altijd afdwingen.
In de overeenkomsten krijgt de landbouwparagraaf vaak veel aandacht, al is het met wisselend succes. De akkoorden hebben vanzelf gevolgen voor de direct betrokken partijen, als voor partijen die ervan uitgesloten zijn, en die daar dan mogelijk weer op reageren. Amerikaans president Donald Trump en zijn entourage lijken er het meest op gebrand om voor hen gunstige voorwaarden af te dwingen en de eigen landbouw verder te helpen, maar soms spelen er ook andere factoren mee.
Geografische bescherming
Belangrijk voor de EU in de overeenkomst met de Mercosur-landen is dat deze landen de Europese geografische bescherming van producten erkent. Dat is juist wat de VS niet wil. Dat hamert in overeenkomsten op bescherming van generieke producten. Zo ook bij de recente overeenkomsten met Argentinië en India.
Distillers grain
In de handelsdeal van de VS met India lijkt dit laatste land op agro-terrein overigens weinig te hebben toegegeven aan de VS. De Indiase grenzen blijven nagenoeg gesloten voor buitenlandse producten en de tariefmuren blijven hoog, behalve voor producten als palm-, en zonnebloemolie. India wil koste wat kost de eigen boeren beschermen.
De enige concessie die India aan de VS heeft gedaan is een betere markttoegang voor 'distillers grain' (DDGS) als veevoer, maar zelfs die concessie roept intern verzet op in India.
Goedkoop gehakt van Milei
De overeenkomst tussen de VS en Argentinië is vooral in het nieuws gekomen vanwege de Amerikaanse goedkeuring voor de import tegen laag tarief van $800 miljoen dollar aan Argentijns rundvlees. Dat lijkt in afwijking van de Trump-agenda, want niet in het belang van de Amerikaanse boeren. Er lijkt inhoudelijk ook niet zo heel veel tegenover te staan waar de Amerikaanse landbouw wel wat aan heeft. Ze mag dan wel meer product tegen laag tarief naar Argentinië exporteren, maar de koopkracht in dit land is niet heel groot.
Hier speelt echter wat anders mee. President Trump kan het goedkope Argentijnse vlees heel goed kan gebruiken voor zijn belofte om het leven voor de gewone burger in de VS betaalbaar te houden. Hij heeft 'affordability' (betaalbaarheid) toegezegd, maar daarmee gaat het niet heel goed. Goedkoop gehakt, gemaakt van Argentijns rundvlees, levert dan wel een mooi tastbaar resultaat. Tegelijkertijd helpt hij politieke vriend Javier Milei.
Trekken aan USMCA afspraken
Om de eigen boeren toch ook helpen, treft de overheid in Washington voorbereidingen om de vrijhandelsovereenkomst met Mexico en Canada (USMCA) nog iets meer in het voordeel van de VS te laten doorslaan. Beide buurlanden moeten volgens Trump en de zijnen de grenzen nog verder open zetten voor Amerikaans product. Zo niet, dan volgen mogelijk weer nieuwe tarieven.
Veel landbouworganisaties in de VS zien dit met angst en beven aan. Ze zijn toch een beetje bang dat dit een averechts effect kan hebben, al vindt de zuivelindustrie nog wel dat met name Canada meer moet doen. De Canadezen zijn volgens de Amerikanen te creatief in het omzeilen van gemaakte afspraken.
Slimme Chinezen
De afgelopen weken heeft de Amerikaanse landbouw overigens ervaren dat succes zich lang niet altijd laat afdwingen, zelfs niet als harde toezeggingen van handelspartners zijn afgedwongen. President Trump had al in het begin van zijn tweede ambtstermijn bij China afgedwongen dat dit land meer Amerikaanse soja zou aankopen.
China leek daarmee geen haast te maken, toch bleek na verloop van tijd dat het land heel slim via allerlei onderhandse transacties opeens het hele toegezegde volume voor dit jaar had opgekocht, maar dat zonder de (vrij lage) markt flink op te drijven, zo melden Amerikaanse zakelijke media.