Landbouwgrond is een strategisch goed te midden van alle geopolitieke spanning in de wereld. Dat weten ze ook in de VS waar de federale overheid werkt aan een complete revisie van de wetgeving rond Amerikaanse landbouwgrond in buitenlandse handen. Lees meer over de nieuwe regels.
Volgens de laatste cijfers van het USDA was op 31 december 2024 circa 46 miljoen acre (ongeveer 18,6 miljoen hectare) oftewel 3,6% van het totale areaal landbouwgrond in particuliere handen. Op zich nog niet zo veel, maar dat percentage groeit wel elk jaar. Recent zijn daar nog wat voorbeelden van geweest in de staten New Mexico, Texas en Oklahoma.
De federale wetgeving over landbouwgrond in buitenlandse handen (Agriculture Foreign Investment Disclosure Act) dateert uit 1978, vertelde Harrison Pittman directeur van het National Agricultural Law Center recent in een webinar. Op wat kleine aanpassingen is die wetgeving nooit grondig herzien.
Invloed op de markt
Het USDA heeft een voorstel liggen dat zeer ingrijpend is voor buitenlandse partijen die in Amerikaanse landbouwgrond investeren en kan daarmee de hele markt opschudden. Er verandert nogal wat op het gebied van transacties, meldplicht en investeringsstrategieën. Dat is belangrijk omdat veranderingen van onder meer de eigendomsregels van invloed kunnen zijn op de grondprijs en belangstelling van investeerders.
Onder de huidige wetgeving hebben alleen bedrijven die voor 50% of meer in handen zijn van buitenlandse partijen een meldplicht. In het nieuwe wetsvoorstel dat tot 10 augustus ter inzage ligt, wordt dat al vanaf 10% buitenlands belang. Ook nieuw is dat zowel directe of indirecte beslissingsbevoegdheid meldplichtig wordt. Dat geldt ook voor constructies met bijvoorbeeld houdstermaatschappijen of stichtingen om te verhullen wie de daadwerkelijke eigenaar is.
Ruimere definitie
De definitie van landbouwgrond wordt eveneens iets uitgebreid. Grond die in gebruik is voor de productie van zonne- of windenergie maar die wel weer terug in landbouwproductie genomen kan worden, valt hieronder. Grond in braak- of natuurprogramma's (conservation programs) maar die wel gebruikt zou kunnen worden voor landbouw, beweiding of bosbouw gaat ook onder de nieuwe regels vallen. De nieuwe wetgeving is deels ook gericht op bedrijven in de agrarische keten, zoals grote veehandelaren, slachterijen, verwerkers en loondorsers.
Vooruitlopend op de nationale wetgeving hebben diverse staten al eigen extra regels opgesteld voor buitenlandse investeerders in Amerikaanse landbouwgrond. In 2022 hadden veertien staten regels die op een of andere manier buitenlandse investeerders beperken. In juli 2026 zijn dat al 29 staten. De trend daarbij is vooral gericht op landen waarmee de VS een moeizame verhouding heeft, zoals China, Rusland, Noord-Korea en Iran.