De tarwemarkt staat onder druk door ruim aanbod en zwakke export, terwijl oorlogsrisico’s in het Zwarte Zeegebied voor onzekerheid zorgen. Lees meer over prijsdruk en logistieke risico’s in de tarwemarkt.
Het decembercontract voor tarwe op de Matif sloot dinsdag op €228,50 per ton, een verlies van €3,75. Daarmee eindigden zeven van de laatste negen handelssessies in het rood. Op 22 juli piekte de markt op €247 per ton, vorige week vrijdag werd het laagste punt bereikt op €228 per ton. In Chicago verloor het septembercontract 12,5 dollarcent en sloot op $6,385 per bushel.
De daling werd mede veroorzaakt door de lagere olieprijs. Hoop op een diplomatieke doorbraak in het conflict rond Iran haalde een deel van de spanning uit de energie- en grondstoffenmarkten. Ook maïs en soja werden daarin meegetrokken. Toch is olie niet de belangrijkste factor voor tarwe. De kern blijft of graan uit Rusland en Oekraïne daadwerkelijk bij afnemers kan komen.
Goedkope tarwe, dure logistiek
Russische en Oekraïense tarwe wordt op de internationale markt tegen concurrerende prijzen aangeboden. Dalende Russische FOB-prijzen compenseren vooralsnog een deel van de hogere vracht- en verzekeringskosten. Dat houdt West-Europese tarwe uit verschillende exportbestemmingen.
Tegelijkertijd is de logistieke situatie kwetsbaar. De Oekraïense diepzeehavens rond Odessa zijn zwaar beperkt en alternatieve routes via de Donau en het spoor hebben onvoldoende capaciteit. Volgens de Oekraïense landbouwminister kunnen deze routes op termijn ongeveer de helft verwerken van de circa 6 miljoen ton die het land normaal maandelijks exporteert. Lage waterstanden op de Donau zorgen bovendien voor extra problemen.
De markt lijkt enigszins gewend te raken aan berichten over aanvallen op havens en schepen. Nieuwe incidenten leiden daardoor niet automatisch tot grote prijsstijgingen. Die rust kan echter bedrieglijk zijn. Zodra kopers twijfelen of ladingen daadwerkelijk worden geleverd, kan de focus snel verschuiven van prijs naar leveringszekerheid.
Dat risico is zichtbaar bij internationale aanbestedingen. Jordanië kocht dinsdag geen tarwe in een tender voor maximaal 120.000 ton en heeft inmiddels een nieuwe aanbesteding uitgeschreven. Ondertussen kijkt de markt naar Algerije, een belangrijke bestemming voor Europese tarwe. De uitkomsten van deze tenders geven een indicatie van de prijsverschillen tussen Europese en Zwarte Zee-herkomsten.
Europese export komt moeizaam op gang
De Europese exportcijfers bieden weinig steun. Sinds de start van seizoen 2026/27 voerde de EU tot en met 2 augustus circa 700.000 ton zachte tarwe uit. Een jaar eerder was dat 1,79 miljoen ton, een daling van ruim 60%.
De cijfers zijn door ontbrekende meldingen uit onder meer Frankrijk en Bulgarije niet volledig. Toch is het verschil met vorig seizoen te groot om alleen aan rapportageproblemen toe te schrijven. De EU ondervindt duidelijk sterke concurrentie van goedkoper graan uit het Zwarte Zeegebied.
Opvallend is dat de fysieke markt beter standhoudt dan de termijnmarkt. In Duitsland stegen de prijzen voor voer- en broodtarwe dinsdag met €5 per ton. Sinds de prijspiek van 22 juli daalde Duitse voertarwe slechts €7, terwijl het septembercontract op de Matif ongeveer €24 verloor. Dat wijst erop dat partijen van de juiste kwaliteit en op de juiste locatie minder ruim beschikbaar zijn dan de termijnmarkt suggereert. De extreem lage waterstand op de Rijn maakt transport duurder en kan regionale premies ondersteunen.
De graanbeurs in Groningen verhoogt deze week de tarwenotering met €2 naar €210 per ton. De prijsverhoging wordt toegeschreven aan tegenvallende opbrengsten. De regionale beurs Zuid (Goes) verhoogde met €1 naar €210 tot €220 per ton.
Grote oogsten drukken maïs
Op de termijnmarkten leverde maïs dinsdag opnieuw terrein in. Het novembercontract op de Matif sloot €2,75 lager op €246,25 per ton. In Chicago verloor het decembercontract 7 dollarcent en eindigde op $4,655 per bushel.
Aan de Europese kant blijft de markt relatief krap. De opbrengstverwachtingen zijn in delen van Europa matig en mogelijke uitval van Oekraïense leveringen maakt importeurs nerveus. De EU importeerde sinds 1 juli 1,26 miljoen ton maïs, tegenover 970.000 ton in dezelfde periode vorig seizoen.
Wereldwijd oogt het aanbod ruimer. StoneX verwacht in de Verenigde Staten een productie van 410,5 miljoen ton, gebaseerd op een opbrengst van 184,8 bushel per acre. Dat ligt boven de huidige USDA-raming van 406,4 miljoen ton. Daar staat tegenover dat de conditie van de Amerikaanse maïs voor de derde week op rij verslechterde. Nog 61% van het gewas kreeg de beoordeling goed tot uitstekend.
Ook Brazilië stevent af op een record. AgRural schat de totale productie op 142,8 miljoen ton. StoneX komt uit op 141,5 miljoen ton, duidelijk boven de 138 miljoen ton van USDA. Vooral de hoge opbrengsten in Mato Grosso vallen op. Daarmee ontstaat stevige concurrentie tussen Brazilië, Argentinië en de Verenigde Staten. Voor de Matif biedt de Europese krapte steun, maar een blijvende prijsstijging blijft lastig zolang de wereldmarkt goed bevoorraad is.
China biedt soja tegenwicht
Soja staat eveneens onder invloed van de lagere olieprijs, maar krijgt steun van nieuwe Chinese aankopen. Het meest verhandelde contract in Chicago zakte dinsdagavond naar $11,77 per bushel.
USDA bevestigde dinsdag de verkoop van 132.000 ton Amerikaanse soja aan China voor levering in 2026/27. Dat volgde op eerder gemelde Chinese aankopen van ongeveer 1 miljoen ton. De verkoopactiviteit laat zien dat China na de recente prijsdaling bereid is Amerikaanse soja vast te leggen.
De weersverwachting voor augustus blijft bepalend. Soja bevindt zich in een cruciale fase van de peulvorming en aanhoudende hitte of droogte kan nog duidelijk op de opbrengst drukken. Chinese vraag en Amerikaans weer bieden daarmee tegenwicht aan de ruime mondiale beschikbaarheid en de concurrentie vanuit Zuid-Amerika.