De Europese tarwemarkt deed een stap terug, terwijl soja onder druk stond door tegenvallende Amerikaanse verwerkingscijfers. Nieuwe Chinese aankopen van soja voorkwamen een grotere prijsdaling. Bij maïs houden oogstdruk en een hogere ethanolproductie elkaar grotendeels in evenwicht.
Op de Matif verloor het decembercontract tarwe €2 en sloot op €246,25 per ton. Op de CBoT leverde tarwe 3¼ cent in naar $6.70 per bushel. Maïs sloot 2¾ cent lager op $4.78 per bushel. Ook soja zat in het rood met een daling van 14¼ cent naar $12.63 per bushel.
De vraag op de wereldmarkt geeft beperkt richting aan de granenmarkt. Algerije kocht in een tender 750.000 ton tarwe voor ongeveer $326 per ton C&F (franco) melden verschillende bronnen. Daarmee zit het volume aan de bovenkant van de schattingen van eerder deze week. De tarwe komt zoals eerder gemeld uit de Baltische regio, Zuid-Amerika en het Zwarte Zeegebied.
Tarweprijzen in de Roemeense en Bulgaarse havens zijn opgelopen tot het hoogste niveau in drie jaar, nadat Russische droneaanvallen schepen in de kustwateren beschadigden of tot zinken brachten. Rusland stelt desondanks volledig aan de Egyptische graanvraag te kunnen voldoen, ondanks de blokkade van aanvoerroutes via de Zwarte Zee. SovEcon raamt de Russische tarwe-export in oktober 2026 op 2,5 miljoen ton, tegen 2,6 miljoen ton in september en 5,4 miljoen ton in oktober 2025.
De Verenigde Staten staan vooralsnog aan de zijlijn als het om tarwe gaat. Het beperkte aanbod uit het Zwarte Zeegebied wordt over andere landen verdeeld. Een relatief sterke dollar aanvankelijk doet de concurrentiepositie van Amerikaanse exporteurs geen goed.
Een sterke dollar is overigens niet het enige probleem voor Amerikaanse tarwetelers. Ruim de helft (53% om precies te zijn) van het Amerikaanse wintertarweteeltgebied heeft te maken met droogte, zo blijkt uit de nieuwste droogtemonitor. Op de noordelijke prairies is wel regen gevallen en daalde het aandeel dat te kampen heeft met droogte van 39% naar 38%. Daar heb je nu overigens weinig, alleen de voorraad vocht in de bodem wordt aangevuld.

Soja markt schrikt van lage crush
Soja kreeg een tik na het maandrapport van de Amerikaanse brancheorganisatie NOPA. In september verwerkten Amerikaanse fabrieken 196,3 miljoen bushel sojabonen. Dat is minder dan de 197,9 miljoen bushel een jaar eerder, het laagste niveau in dertien maanden en duidelijk onder de marktverwachting van circa 205 miljoen bushel. Toch hoeft de zwakke crush niet uitsluitend op gebrekkige vraag te wijzen. Verwerkers hadden in september mogelijk moeite om voldoende oude-oogstbonen te bemachtigen voordat de nieuwe oogst beschikbaar kwam. Opvallend is bovendien dat de voorraden sojaolie tot het laagste niveau sinds 2014 daalden.
China keert terug voor Amerikaanse soja
Nieuwe Chinese aankopen bieden de sojamarkt tegenwicht. Het Amerikaanse landbouwministerie meldde een verkoop van 330.000 ton aan China, nadat een dag eerder al 470.000 ton was aangekondigd. Handelaren spreken daarnaast over 10 tot 13 Panamax-ladingen voor verscheping tussen december en maart. Samen met eerdere boekingen gaat het deze week om circa 1,2 tot 1,5 miljoen ton.
De terugkeer van Chinese staatskopers haalt een deel van de zorg over de afzet weg. Tegelijk blijven er kritische geluiden klinken bij sommige analisten. De aankopen door China moeten worden afgezet tegen een ruim aanbod en een tot dusver gemiddeld verloop van de inzaai in Zuid-Amerika.
Ethanol biedt steun maïs steun
Steun komt van de Amerikaanse ethanolindustrie. De productie steeg in de week tot en met 9 oktober naar gemiddeld 1,065 miljoen vaten per dag, het hoogste niveau in een maand. De voorraden liepen licht op van 23,743 miljoen naar 23,942 miljoen vaten. Daarmee blijft de vraag naar maïs vanuit de biobrandstofsector op peil, al neemt de voorraad eveneens toe.
Aanbod van maïs tijdens de oogst blijft toch drukken op de prijs. Voor de komende handelsdagen kijken handelaren voor maïs met een schuin oog naar de weerberichten. Er wordt gewaarschuwd voor vorst in delen van Iowa, Minnesota, Wisconsin en een strook van North Dakota tot West-Kansas. Dat kan lokaal de oogst vertragen en is voor de kwaliteit niet bevorderlijk.