Toen ForFarmers op 24 mei 2016 naar de beurs ging, werd het aandeel geïntroduceerd voor €6,50 per stuk. Nu tien jaar later noteert het aandeel opnieuw rond dat niveau. Wat dat betreft is het veevoerconcern in een decennium tijd qua beurswaarde nauwelijks opgeschoten. Toch vertelt de ogenschijnlijk vlakke koersontwikkeling maar een deel van het verhaal. ForFarmers heeft na roerige jaren de weg omhoog weer gevonden. Lees hier meer.
Kijkend naar de kerncijfers lijken de verschillen tussen toen en nu beperkt. In beursjaar 2016 verkocht ForFarmers 9,2 miljoen ton voer en realiseerde het bedrijf een nettowinst van €53,3 miljoen. Afgelopen boekjaar kwam de afzet uit op 10,6 miljoen ton en bedroeg de nettowinst €61,9 miljoen. Geen spectaculaire verschillen dus en een ogenschijnlijk gestage groei. Maar schijn bedriegt. In de tussentijd schommelden zowel de volumes als de winstgevendheid stevig.
De beursgang moest ForFarmers klaarstomen voor verdere internationale expansie. Schaalvergroting gold destijds als het antwoord op de dunne marges in de veevoersector. Door overnames en uitbreiding in het buitenland moest het bedrijf minder afhankelijk worden van de Nederlandse markt. In de eerste jaren leek die strategie succesvol. De stap naar groeimarkt Polen werd gemaakt. De volumeafzet steeg, de winstgevendheid verbeterde en beleggers werden enthousiast.
Pieken boven 12 euro
Dat optimisme vertaalde zich in de beurskoers. In de zomer van 2018 piekte het aandeel zelfs boven de €12, mede geholpen door een eigen aandeleninkoopprogramma. Analisten waarschuwden toen al wel dat het aandeel stevig gewaardeerd was. Kort daarna sloeg het sentiment om. De extreem droge zomer van 2018 zorgde voor hogere logistieke kosten en ForFarmers anticipeerde bovendien verkeerd op de snel oplopende graanprijzen. De marges kwamen onder druk en binnen een jaar was de beurswaarde gehalveerd.
Daar bleef het niet bij. In de jaren daarna kreeg het concern met steeds meer tegenwind te maken. De stikstofcrisis zette een rem op de Nederlandse veehouderij, klanten vertrokken en de afzetvolumes kwamen onder druk te staan. Overnames konden die daling niet langer compenseren. Tegelijkertijd veranderde ook het beeld van de landbouwsector op de beurs. Waar veevoerbedrijven eerder nog werden gezien als stabiele groeiers, begonnen beleggers steeds meer te twijfelen aan groeimogelijkheden in West-Europa, waar ForFarmers het gros van de omzet vandaan haalt.
Wisselingen in management
Analisten uitten in die periode regelmatig kritiek op het management. Toenmalig topman Yoram Knoop probeerde het vertrouwen terug te winnen met plannen om nieuwe groeimarkten buiten Europa te betreden, waarmee concurrent De Heus succesvol is. De plannen kwamen niet van de grond en zijn contract werd niet verlengd.
Ook daarna hield de onrust aan. Een oud-topman van Aviko werd aangesteld als nieuwe CEO, maar moest zijn functie wegens ziekte al snel neerleggen. Vervolgens had ForFarmers moeite om snel een geschikte opvolger te vinden. Uiteindelijk werd in het voorjaar van 2023 Pieter Wolleswinkel uit eigen gelederen benoemd als nieuwe topman. Zijn instapmoment was uitdagend, maar heel veel slechter kon het tegelijkertijd ook niet gaan. De beurskoers was inmiddels onder de €3 gezakt, ForFarmers schreef rode cijfers en het aandeel behoorde tot de slechtst presterende fondsen op het Damrak.
Saneren en investeren met Wolleswinkel
Wolleswinkel koos aanvankelijk voor een sobere aanpak. De focus kwam weer te liggen op de basis: goed voer maken tegen naar eigen zeggen scherpe marges. Daarnaast werd stevig ingegrepen in de organisatie en verdwenen verschillende managementlagen. De verantwoordelijkheid kwam weer meer te liggen bij de lokale productielocaties in plaats van op het hoofdkantoor in Lochem.
Onder leiding van Wolleswinkel werd de Duitse tak werd gefuseerd met een lokale partij, om meer marktkracht te hebben. Wolleswinkel koos er verder voor om de activiteiten in België, waar nauwelijks geld te verdienen viel, te verkopen. Het geld dat dit opleverde, is mede ingezet voor overnames in Polen. Begin dit jaar werd de grootste overname uit de geschiedenis van ForFarmers. ForFarmers en de Poolse pluimvee-integratie KPS starten samen een nieuwe joint venture. Daarmee zet ForFarmers een verrassende stap voorwaarts in de keten en gaat het zelf ook daadwerkelijk dieren slachten en pluimveevlees produceren. Bij goedkeuring van de autoriteiten wordt de deal binnenkort afgerond.
Koers terug bij af
De winstgevendheid trok afgelopen jaar weer aan, mede dankzij autonome groei. Het sentiment rond het aandeel is minder negatief dan enkele jaren geleden. Toch is het enthousiasme van vlak na de beursgang nog niet terug, ondanks dat ForFarmers weer heel behoorlijk presteert. Daarvoor zijn de uitdagingen in de sector simpelweg te groot. De Nederlandse thuismarkt staat nog steeds onder druk door stikstofbeleid. En de maatschappelijke discussies over de omvang van de sector blijven telkens opspelen in Noordwest-Europa. De koers schommelt momenteel iets onder €6,50 per aandeel, het niveau waarop het tien jaar geleden op begon. (Boeren)beleggers die vanaf het eerste uur aandelen op zak hebben, hebben enkel van het dividend geprofiteerd.
De rol van ForFarmers ten opzichte van tien jaar terug is veranderd. Waar het bedrijf bij de beursgang vooral werd gezien als een groeiverhaal, draait het inmiddels veel meer om efficiency, kostenbeheersing en weerbaarheid. Dat het aandeel na bijna tien jaar vrijwel terug is bij de introductiekoers, zegt misschien net zoveel over de veehouderijsector als over het bedrijf zelf.