Opinie Niels van der Boom
Het rommelt in dealerland en dit is waarom
Het is onrustig in de Europese landbouwmechanisatiesector. Verkoopaantallen, en daarmee de financiële resultaten, van dealers staan onder druk. Een golf aan veranderingen in Duitsland zorgt ervoor dat in Nederland met een schuin oog naar die situatie wordt gekeken. Wat daar gebeurt kan hier ook.
Nu alle landbouwtrekkers van een kenteken zijn voorzien, is het veel gemakkelijker om inzichtelijk te krijgen hoeveel trekkers daadwerkelijk in Nederland worden verhandeld. Zo werden in 2025 iets minder dan 2.200 nieuwe trekkers op kenteken gezet. Een daling van 17% vergeleken met 2024.
Grijze import is groot
Ook de grijze import is nu goed inzichtelijk, en die is veel groter dan menigeen dacht. In werkelijkheid is de markt dubbel zo groot. Via de officiële kanalen komen ook jong gebruikte trekkers naar Nederland, maar meestal betreft het niet-officiële spelers die dit doen. Die snoepen kostbare deals af van de importeurs en dealers.
Fendt, New Holland, John Deere, Deutz-Fahr, Massey Ferguson en Valtra verkochten in 2025 allemaal meer dan honderd nieuwe landbouwtrekkers volgens RDW-data. Claas, Steyr en Kubota zitten daar onder. Ook zij hebben een duur verkoopapparaat. Houdt deze situatie aan – en met de huidige malaise in de akkerbouw, melkveehouderij en varkenshouderij is dat wel de verwachting – dan gaat dat pijn doen. Niet alle bedrijven zijn louter van trekkers afhankelijk, maar het is vaak wel de kurk waar de importeur op drijft.
In heel Europa is het beeld hetzelfde. Zo nam de trekkerverkoop in Duitsland met goed 12% af in 2025 en voor het segment onder de 100 pk zelfs met bijna een vijfde. In Frankrijk werd 18,5% minder trekkers verkocht. Dealers in Groot-Brittannië moesten het met 14% minder trekkers doen. Dat zijn cijfers afkomstig van de brancheorganisaties voor mechanisatiebedrijven.
Consolidatieslag
In Duitsland is er veel onrust ontstaan na wisselende dealerposities, begin dit jaar. Vooral CNH, het moederbedrijf van Case IH, New Holland en Steyr, is bezig met een pittige reorganisatie van de dealerstructuur. Dat begon vorig jaar november, toen het Amerikaanse Titan Machinery (een van de grootste Amerikaanse dealerbedrijven) aankondigde zijn vestigingen in Duitsland over te doen aan twee collega's. Deze bedrijven waren al dealer van New Holland. Daar komt Case IH bij. Dat past binnen de 'Multi-Brand-Strategie' die CNH voor onze oosterburen uitrolt. Een consolidatieslag, waarbij er meerdere merken per bedrijf worden gevoerd, zoals Agco al langer doet met Fendt, MF en Valtra.
Eind januari maakte Deutz-Fahr-dealer D. Lankhorst bekend, gevestigd langs de Nederlandse grens, over te stappen op de merken van CNH. Dat kwam als een donderslag bij heldere hemel. Des te meer omdat Lankhorst, met als eigenaar de Krone holding, ook dealer van dit merk was. Hoe het bedrijf dat gaat combineren met de hooibouwmachines van New Holland is nog niet bekendgemaakt.
Grote gevolgen
Deze stap heeft grote gevolgen voor andere dealerbedrijven in de regio. CNH heeft de contracten met vijf andere bedrijven opgezegd of gewijzigd, afhankelijk van welke mogelijkheden daarvoor waren in het contract. Een van deze partijen, ABC Bruns, kondigde niet veel later aan dat het uitstel van betaling heeft aangevraagd. Het bedrijf, dat eveneens niet ver van de grens ligt, zit in financiële moeilijkheden en gaat reorganiseren. Net zo opmerkelijk is dat een van de andere bedrijven (Reise Landtechnik) juist had aangekondigd dat het, naast Case IH en Steyr, ook New Holland erbij krijgt.
Niet alleen CNH was in het nieuws. Ipso Agricultura, een Roemeens-Franse John Deere-dealer met Nederlander Arnaud van Strien aan het roer, maakte bekend Rebo en B+S over te nemen. Twee Duitse partijen die ook dit merk verkopen en samen goed zijn voor zeventien vestigingen. Ipso heeft al 45 vestigingen in drie landen, waarmee zo een superdealer ontstaat. Ter vergelijking: de grootste Amerikaanse John Deere-dealer, RDO Equipment, heeft 75 vestigingen. Met 62 stuks komt Ipso daar al bij in de buurt.
Gevolgen voor Nederland
In magere tijden wordt de broekriem aangetrokken en vindt een consolidatieslag plaats in de sector. Ook in Nederland kunnen we daar de gevolgen van ondervinden. Met relatief lage verkoopaantallen, en een hoog specialistisch gehalte, mijden de meeste internationale spelers ons land. Het blijft tot nu bij BayWa, eigenaar van Abemec. Het geplaagde BayWa maakte recent bekend €1,5 miljoen te investeren in uitbreiding van een van de Abemec-vestigingen in Hoogeloon.
Een consolidatie hoeft niet altijd vanuit de fabrikant te komen. Kijk maar naar het faillissement van GroeNoord en het overblijven van Kraakman als enige dealerpartij. Het kan ook andersom, zo laat Mechan International zien. Als onderdeel van de Zweegers Equipment Group nam het vorige maand een meerderheidsbelang in een Italiaanse Agco-dealer. Dat is niet voor het eerst. Daarnaast is het ook in Denemarken, Duitsland, Frankrijk en Canada actief.
Eten of gegeten worden
De realiteit waar dealers voor staan is vergelijkbaar met de uitdagingen voor boeren: inkomsten staan onder druk, personeel is steeds lastiger te vinden en vergeet ook niet de vergrijzing. Agrarische ondernemers houden voorlopig de hand op de knip en dat wordt gevoeld. De afgelopen jaren zijn goed geweest, alleen de realiteit vandaag is anders. Overleven kan door je koest te houden, of juist in de aanval te gaan. In dealerland blijft het dus eten of gegeten worden.
Niels van der Boom
© DCA Market Intelligence. Op deze marktinformatie berust auteursrecht. Het is niet toegestaan de inhoud te vermenigvuldigen, distribueren, verspreiden of tegen vergoeding beschikbaar te stellen aan derden, in welke vorm dan ook, zonder de uitdrukkelijke, schriftelijke, toestemming van DCA Market Intelligence.