Ruime voorraden remmen de suikerprijs, terwijl productierisico's het wereldwijde aanbod krapper maken. De balans wordt kwetsbaarder. Lees meer over de wereldwijde suikermarkt.
De suikerprijs laat die tweestrijd goed zien. Ruwe suiker in New York bereikte op 10 september het hoogste niveau in ongeveer anderhalf jaar, maar leverde daarna weer een deel van de winst in. Dinsdag 29 september kwam er opnieuw steun. Ruwe suiker steeg 2,1% naar 17,82 dollarcent per pond. Witte suiker in Londen werd 1,1% duurder op $509,50 per ton.
Daarmee is van een nieuwe rechte lijn omhoog nog geen sprake. In september stonden de suikerprijzen juist enige tijd onder druk. Volgens de Europese Commissie speelden de hoge Braziliaanse voorraden en daarmee samenhangende verkoopinteresse een rol. Ook Pakistan liet meer suikerexport toe. Op 22 september noteerde witte suiker $508 per ton en ruwe suiker $388 per ton.
Van overschot naar tekort
Onder de oppervlakte is de marktbalans wel veranderd. Voor seizoen 2025/26 rekent de International Sugar Organization (ISO) nog met een mondiaal overschot van 1,1 miljoen ton. Een jaar eerder was er een tekort van 3,46 miljoen ton. Voor 2026/27 verwacht ISO opnieuw een tekort, zij het van slechts 200.000 ton.
Dat is op een wereldproductie van ongeveer 180 miljoen ton nauwelijks meer dan een afrondingsverschil. Belangrijker is daarom de richting waarin de ramingen bewegen. Het comfortabele overschot waarop eerder werd gerekend, is verdwenen. De markt heeft daardoor minder ruimte om nieuwe productietegenvallers op te vangen.
Tegelijkertijd lopen de ramingen behoorlijk uiteen. StoneX heeft zijn verwachting voor het mondiale tekort onlangs juist verkleind van 1,7 miljoen naar 900.000 ton. Dat onderstreept hoe dicht vraag en aanbod bij elkaar liggen en hoe snel het beeld kan veranderen.
Europese oogst krijgt flinke tik
Europa is een van de redenen dat de balans krapper wordt. Niet alleen is het bietenareaal kleiner, ook de opbrengsten vallen tegen. Europees onderzoeksinstituut JRC verlaagde in het MARS-rapport van deze week de gemiddelde EU-opbrengst naar 67,4 ton suikerbieten per hectare. Dat is 11% minder dan het vijfjarig gemiddelde en 17% minder dan vorig jaar.
Vooral Frankrijk valt sterk terug. Daar ligt de raming met 65 ton per hectare 21% onder het vijfjarig gemiddelde en zelfs 28% onder vorig jaar. Dat beeld zien we ook terug in de cijfers van statistiekdienst Agreste van het Franse ministerie van Landbouw. Agreste is met 68,2 ton per hectare iets minder negatief dan het MARS-rapport, maar dat verandert nauwelijks iets aan de uitkomst.
De Franse statistiekdienst gaat uit van een areaalvermindering van 6,3% en een opbrengstdaling van 24,4%. Daarmee daalt de wortelproductie ten opzichte van vorig jaar met 29,2% naar 25,4 miljoen ton. Dat betekent dat de Fransen 10,4 miljoen ton bieten minder produceren dan in 2025.
De Europese suikerproductie kan daardoor flink dalen. De Europese Commissie rekent voor 2026/27 op circa 13,4 miljoen ton, tegenover 16,58 miljoen ton in het voorgaande seizoen. Tegelijkertijd krimpt het bietenareaal met 8,4% naar 1,224 miljoen hectare.
Nederland komt er qua hectareopbrengst relatief goed vanaf. JRC verwacht 82,3 ton bieten per hectare, 2% onder het vijfjarig gemiddelde. Suikerproducent Cosun mikt op wat lagere opbrengsten. Cosun Beet Company verwacht op een 11% kleiner areaal een kwart minder bieten dan vorig jaar. De suikerproductie per hectare wordt geraamd op 14 ton, tegenover 15,6 ton vorig jaar.
Voorraad dempt prijsreactie
Toch ontstaat in Europa niet direct een tekort aan suiker. De sector gaat het nieuwe seizoen in met een flinke buffer. Eind juli bedroeg de Europese voorraad ongeveer 5,80 miljoen ton. Dat was ruim 1 miljoen ton meer dan een jaar eerder.
Ook de fysieke suikerprijs laat nog weinig krapte zien. De gemiddelde verkoopprijs van Europese producenten kwam in augustus uit op €500 per ton, €36 minder dan een jaar eerder. In de grote productielanden, waaronder Nederland, België, Duitsland en Frankrijk, werd gemiddeld €495 per ton betaald. In de tekortregio's lag de prijs met bijna €550 duidelijk hoger.
Terwijl de Londense termijnnotering sinds het voorjaar is hersteld, bewegen de fysieke verkoopprijzen in de EU veel minder. De termijnmarkt loopt daarmee vooruit op een mogelijk krappere markt die in de fysieke handel nog maar beperkt voelbaar is.
Brazilië kan niet zomaar meer suiker maken
Voor de richting van de wereldmarkt is Brazilië een belangrijke factor. Normaal gesproken kunnen Braziliaanse fabrieken reageren op een hogere suikerprijs door meer riet naar suiker en minder naar ethanol te sturen. De huidige weersomstandigheden maken dat lastiger.
Door het uitzonderlijk natte weer in Centraal-Zuid-Brazilië verloopt de oogst traag en bevat het suikerriet relatief veel vocht. Dat drukt de suikerconcentratie. Volgens analisten is het riet daardoor relatief aantrekkelijk voor ethanolproductie. Zelfs nu suiker economisch aantrekkelijker is dan ethanol, lukt het fabrieken daardoor niet zonder meer om de suikermix fors op te voeren.
Dat is belangrijk. Een verschuiving van 1 procentpunt van de Braziliaanse productiemix richting suiker staat volgens de analyse gelijk aan ongeveer 750.000 ton extra suiker. De keuze van de Braziliaanse fabrieken kan daarmee een groter effect hebben dan het volledige mondiale tekort dat ISO voor 2026/27 voorziet.
StoneX heeft de verwachting voor de suikerproductie in Centraal-Zuid-Brazilië inmiddels verlaagd. Waar aan het begin van de oogst nog met meer dan 40 miljoen ton rekening werd gehouden, zou de productie volgens het bureau mogelijk niet boven 38 miljoen ton uitkomen. Meer regen kan tot verdere verlagingen leiden.
Azië geeft weinig zekerheid
Ook vanuit Azië komt voorlopig weinig verlichting. Thailand, een van 's werelds belangrijkste exporteurs, rekent voor 2026/27 op ongeveer 10 miljoen ton suiker. Dat is 17% minder dan een jaar eerder.
India vormt een nog opvallender factor. Het land staat normaal gesproken aan de aanbodkant van de wereldmarkt, maar heeft dit jaar invoer nodig. De Indiase regering stond in augustus belastingvrije import van maximaal 1 miljoen ton ruwe suiker toe. Tegelijkertijd bleef de moesson achter: eind september lag de neerslag sinds juni ongeveer 12% onder normaal. Daarmee concurreren Europa en India in toenemende mate om suiker op de wereldmarkt, terwijl ook vanuit Thailand minder export beschikbaar kan komen.