De Nederlandse snijmaïsoogst valt lager uit door droogte, maar een nieuwe prijspiek blijft uit. De regionale opbrengstverschillen zijn groot. Lees meer over de snijmaïsoogst en prijsontwikkeling.
De totale Nederlandse snijmaïsproductie wordt door het CBS geraamd op 8,22 miljoen ton. Dat is bijna 437.000 ton minder dan vorig jaar, toen 8,66 miljoen ton werd geoogst. De daling komt vrijwel volledig voor rekening van een lagere hectareopbrengst. Die valt terug van 47,3 ton vorig jaar naar 45 ton dit seizoen.
De kleinere oogst is geen verrassing na de droge zomer. Vooral in het zuiden van Nederland heeft de snijmaïs flink te lijden gehad onder het gebrek aan neerslag. Op verschillende zandgronden verdroogde het gewas voortijdig. Daardoor bleef de kolfontwikkeling achter en werd op sommige percelen al vroeg begonnen met hakselen.
Toch blijkt de landelijke oogst aanzienlijk beter dan de problemen in het zuiden aanvankelijk deden vermoeden. Met gemiddeld 45 ton per hectare ligt de opbrengst niet onder het gemiddelde van de afgelopen tien jaar. Dat bedraagt 44,3 ton. Ter vergelijking: in het droge jaar 2018 werd gemiddeld 39,9 ton per hectare van het land gehaald.
Grote verschillen tussen noord en zuid
Achter het landelijke gemiddelde gaan grote regionale verschillen schuil. In het zuiden van Nederland vielen de opbrengsten op veel percelen matig tot slecht uit. Vooral niet-beregende snijmaïs op zandgrond had zwaar te lijden onder de droogte. Op zwaardere gronden en waar voldoende kon worden beregend, stond het gewas er doorgaans beter voor.
In het noorden van het land was de situatie gunstiger. Daar verliep de zomer minder droog en waren de opbrengsten volgens handelaren redelijk tot goed. De verschillen waren zo groot dat in de handel zelfs rekening werd gehouden met een andere handelsstroom dan gebruikelijk. Waar snijmaïs normaal gesproken vaak van zuid naar noord wordt verhandeld, zou dat dit jaar ook andersom kunnen zijn.
De CBS-raming geeft op dit moment alleen een landelijk opbrengstcijfer en heeft nog geen cijfers voor de verschillende regio's. Daardoor is niet precies vast te stellen hoe groot de verschillen tussen noord en zuid uiteindelijk zijn geweest.
Prijzen stabiel
De DCA Indicatieprijs voor snijmaïs stabiliseert al weken op €80 per ton, aanzienlijk lager dan de €95 per ton die rond dezelfde periode in droogtejaar 2022 werd betaald. De lagere landelijke oogst heeft daarmee vooralsnog niet geleid tot een vergelijkbare prijspiek.
In de tweede helft van juli en in augustus was sprake van een opleving van de snijmaïsprijs naar €95 per ton. Toen de oogst op gang kwam, zakte het prijsniveau naar €75 per ton. Eind september herstelde de prijs iets naar €80 per ton, het niveau waarop op dit moment ook nog wordt gehandeld.
Areaal nauwelijks veranderd
De daling van de snijmaïsproductie heeft nauwelijks te maken met veranderingen in het areaal. Dit jaar werd in Nederland 182.641 hectare snijmaïs geteeld, tegen 183.191 hectare vorig jaar. Dat is een afname van slechts 0,3%.
Over een langere periode is het snijmaïsareaal wel aanzienlijk gekrompen. Rond 2008 en 2009 werd nog ongeveer 240.000 hectare geteeld. De oppervlakte ligt inmiddels bijna een kwart lager. Daardoor blijft ook de totale Nederlandse snijmaïsproductie structureel achter bij het niveau van destijds.
In 2008 en 2009 werd nog ruim 11,1 miljoen ton snijmaïs geoogst. Met 8,22 miljoen ton ligt de productie dit jaar ruim een kwart lager. Dat verschil wordt vooral veroorzaakt door het kleinere areaal en niet door een structureel lagere hectareopbrengst.