Het vertrouwen dat het nog goed komt met het laatste deel van de aardappelen van de oogst 2025 is bij de gemiddelde teler tot een dieptepunt gezakt. Gelet op de verwerkingscijfers van de Vavi van de laatste maanden is dat goed te begrijpen. Toch doet wat meer in de marge van de aardappelmarkt zich wat opmerkelijks voor. Lees meer over de markt voor voeraardappelen.
Uitbreiding in areaal, goede opbrengsten en een fritesmarkt die niet wil. De ingrediënten die hebben geleid tot de malaise in de aardappelwereld zijn u ongetwijfeld bekend. Deze week is zelfs uitgeroepen tot Nationale Aardappelweek door No Waste Army om aardappelen 'te redden van verspilling'.
Met zo een ruim aanbod van aardappelen is het niet zo verwonderlijk dat het dit seizoen duwen was om een plekje voor de aardappelen te vinden. Voer en vergister zijn daarbij voor de teler het laatste redmiddel om de aardappelen kwijt te raken.
Fouragehandelaren en vergisters hebben de voorbije maanden niet te klagen gehad over het aanbod van aardappelen om het netjes te zeggen. Niet voor niets dat zo vanaf eind februari begin maart een bijdrage werd gevraagd aan akkerbouwers om de aardappelen richting voer af te zetten.
Tekenen van verandering
Daar komt nu toch een beetje verandering in. Tot een paar weken terug was het zoeken naar veehouders die aardappelen konden hebben. Inmiddels melden verschillende fouragehandelaren 'dat ze wel meer aardappelen kwijt zouden kunnen dan nu aangeboden worden'.
Opmerkelijk genoeg kwam PotatoNL afgelopen maandag niet met een notering voor voeraardappelen. De DCA Indicatieprijs voor voeraardappelen (prijs die veehouders betalen voor aardappelen geleverd op het erf) zet deze week een klein stapje omhoog.
Waar die omslag vandaan komt, is een beetje een raadsel. Sommige handelaren houden het erop dat akkerbouwers nu druk in het land zijn en geen tijd (en waarschijnlijk ook weinig zin hebben) om nu aardappelen af te leveren voor het voer. Transport kan volgens sommigen ook nog een kleine rol spelen.
Verwerkers draaien niet in de hoogste versnelling, maar doen natuurlijk nog wel wat. Tegelijk is er de voorbije weken ook het nodige pootgoed uitgeleverd waarvoor trailers nodig zijn en loopt ook het werk in bijvoorbeeld uien of andere bulkgoederen door bij transportbedrijven.
Dat de eerste snede gras gemaaid is of binnenkort gemaaid gaat worden, kan ook meespelen. Dat zorgt dat veehouders nu extra aardappelen willen laten komen om met het gras mee te kuilen. Sommige handelaren melden overigens dat ze nu net voldoende hebben om hun vaste voerders te kunnen beleveren.
Nog even aankijken
Een andere verklaring zou kunnen zijn dat akkerbouwers die nu nog aardappelen hebben, niet willen betalen om hun aardappelen voor het voer weg te doen en het dan nog maar even aankijken. Daar is wat voor te zeggen, maar aan de andere kant lopen de kosten voor bewaren natuurlijk wel door. Het vertrouwen dat de prijs nog oploopt aan het einde van het seizoen is door het redelijk vroege voorjaar ook aardig de grond ingeboord, voor zover die hoop er al was.
Een scenario dat misschien niet waarschijnlijk is, maar die we toch de revue laten passeren is dat de grootste bulk aardappelen waarvoor geen koper was inmiddels van de markt is. Het is erg vanuit de akkerbouwer geredeneerd maar daarmee niet onmogelijk.
Gezien bijvoorbeeld de voorraadcijfers van Viaverda/Fiwap vorige week over de Belgische aardappelvoorraad is het echter niet logisch. Deze Belgische cijfers zijn natuurlijk niet één-op-één te vertalen naar Nederland, maar het zou gek zijn als de situatie hier heel anders is.
Wat ook nog zou kunnen is dat vooral vanuit verwerkers nu even op de rem wordt getrapt wat betreft de afzet van aardappelen in het voer. Harde cijfers zijn er niet maar van verschillende kanten hoor je dat verwerkers minder ingezet hebben op vroege aardappelen en langer met oude oogst door willen draaien.
Hoe de (contract)aardappelen zich houden richting de zomer is altijd wat onzeker. Er is natuurlijk al het een en ander gezegd over het feit dat aardappelen dit jaar fysiologisch voorlopen op andere jaren.
Het is denkbaar dat verwerkers nu het zekere voor het onzekere nemen en niet het risico willen lopen dat ze zonder goede aardappelen komen te zitten en daarom de grondstof maar bij de teler laten zitten zodat ze later de beste partijen eruit kunnen pikken. Dat zou betekenen dat er later als nog een bestemming gevonden moet worden voor de aardappelen die gaan afvallen.