Deze herfst bezoekt Boerenbusiness aardappeltelers in Europa. Hoe is hun groeiseizoen verlopen, welke opbrengstverwachtingen hebben ze en wat is de productkwaliteit? In dit artikel komt Gary Harrison aan het woord. Hij heeft een akkerbouwbedrijf in Oost-Engeland, in het vruchtbare poldergebied The Fens.
G. Harrison and Son is gelegen in Burnt Fen. Een dorpje vlakbij Cambridge, dat ligt in het enige poldergebied dat het Verenigd Koninkrijk rijk is: The Fens. Dit gebied werd in de achttiende eeuw drooggelegd onder leiding van waterbouwkundig ingenieur Cornelis Vermuyden. De grondsoort is wisselend klei en veengrond, met een zeer hoog percentage organische stof. In het gebied worden veel groentes verbouwd en traditioneel ook veel aardappelen.
Zelf vermarkten
Met 40 hectare consumptieaardappelen is Harrison een relatief kleine teler in het gebied. Alle aardappelen worden zelf opgeslagen, gesorteerd, opgezakt en verkocht. De fritesaardappelen gaan vooral naar de traditionele fish & chips-winkels, die hier zelf frites van snijden. Op het bedrijf is sinds begin jaren 70 een reservoir voor beregeningswater aanwezig, dat in de wintermaanden wordt gevuld. Daarnaast kan uit sloten en beken worden beregend, al gold dit jaar meermaals een (tijdelijk) beregenverbod.
G. Harrison and Son is een puur akkerbouwbedrijf. Naast granen en suikerbieten wordt jaarlijks 40 hectare fritesaardappelen verbouwd. Het grootste gedeelte van dit areaal is van de rassen Agria en Babylon. Een kwart is van het ras Sagitta. In 2025 is een nieuwe kistenbewaring met mechanische koeling gebouwd voor 1.000 ton aardappelen. De rest wordt in bulk bewaard. Tussen november en juni worden de aardappelen gesorteerd en opgezakt.
"Na een relatief droge winter regende het in maart slechts 20 millimeter en in april zelfs nul!", aldus Harrison. "We zijn op tijd gaan poten. De laatste aardappelen zijn in het stof gepoot en nooit helemaal natgeregend. Zelfs met frequent beregenen niet. Naast de droogte hebben we dit seizoen achttien dagen van 30 graden of meer gehad, waardoor met name Sagitta het snel opgaf. Agria en Babylon zijn merkbaar groener. De in mei gepote Agria staan begin september nog erg groen. Hier hebben we de grootste problemen met doorwas."
Verschillen
Sinds eind augustus is er verspreid zo'n 30 millimeter regen gevallen. Begin september heeft Harrison proefrooimonsters genomen van alle percelen. Hieruit blijkt dat het vele beregenen goed heeft uitgepakt. "Waar het haspel niet is gekomen of de grondsoort anders is, merk je duidelijk dat de kilo's en sortering erg achterblijven. Op de klei doen de aardappelen het minder dan op de veengrond. Dat heeft denk ik vooral met de vochtvoorziening te maken. Gelukkig blijft de doorwas beperkt tot Agria en in een paar plekken binnen een perceel. Alle aardappelen zijn met MH bespoten."
Uit de monsters komt dit grote verschil ook naar voren. Die loopt van 40 tot 80 ton per hectare, met gemiddeld 60 ton. De meeste knollen zitten in de sortering 45 millimeter of grover. "Ik reken met de netto gepote oppervlakte uit de pootmachine. Kopakkers en spuitsporen planten we helemaal niet. Met 19% tot 22% droge stof gemeten ben ik tevreden."
Dure maaltijden
Het aantal fish & chips-winkels neemt volgens Harrison steeds verder af. Toch weet het bedrijf zijn afzet stabiel te houden. "Wij focussen ons op een goede en constante bewaarkwaliteit gedurende het seizoen. In ieder dorp vind je nog wel een of twee fish & chips-winkels, maar mensen gaan er minder vaak naartoe. Dat heeft vooral met de hoge prijzen te maken. Dat geldt trouwens voor alle maaltijden. Alles is duurder geworden, maar omdat fish & chips traditioneel goedkoop voedsel was, schrikt dit klanten meer af."
Traditioneel teelde we alleen Maris Piper, maar Agria heeft deze positie langzaam overgenomen. Over het ras Babylon van Agrico zijn we ook positief, het knolaantal is iets hoger, maar klanten vinden de smaak van Agria iets lekkerder. Het verkrijgen van voldoende goed pootgoed blijft wel een ding, vooral ook omdat de prijzen erg hoog liggen. De Agria pootgoedprijs ligt hier omgerekend op €1.050 per ton (£900/ton). Zelf vermeerderen doen we niet."
Kwaliteit
Voor Harrison blijven de aardappelen zijn belangrijkste gewas. "Tot afgelopen seizoen hebben we ook heel goede jaren gehad. Met alleen tarwe kun je hier ook geen boterham verdienen. In het verleden hebben we ook veel uien verbouwd, maar door toenemende problemen met witrot is dit nu niet meer mogelijk. In 2012 is de teelt gestopt." Harrison ziet dat bij collega's de aardappelopbrengsten lang niet overal meevallen. "Daarnaast is de maatsortering overal erg fijn. Wie grove aardappelen van een goede kwaliteit kan leveren, zit dit jaar in een goede positie."
Dit artikel maakt onderdeel uit van de Themaspecial Oogst & Bewaring. Lees hier de andere artikelen binnen dit thema.
© DCA Market Intelligence. Op deze marktinformatie berust auteursrecht. Het is niet toegestaan de inhoud te vermenigvuldigen, distribueren, verspreiden of tegen vergoeding beschikbaar te stellen aan derden, in welke vorm dan ook, zonder de uitdrukkelijke, schriftelijke, toestemming van DCA Market Intelligence.