Meer nieuws

De beursnotering van Spunta pootgoed stabiliseert op de beurs in Middenmeer op een prijsniveau van €25 tot €27 per 100 kilo. Daarbij gaat het om uitgangsmateriaal dat geschikt is voor levering aan Egypte.

Een tegenvallende fritesafzet vanuit de EU-4 wordt aangedragen als katalysator voor de geïmplodeerde aardappelmarkt. Die conclusie is niet terecht. Wie de exportcijfers analyseert ziet een ander beeld. In deze analyse, exclusief voor abonnees van Boerenbusiness, zetten we uiteen hoe de export zich gedraagt en wat dit betekent voor de fritesaardappelmarkt.

De Noordwest-Europese Aardappeltelersvereniging NEPG confronteert de aardappelteler met de vraag of hij bereid is te blijven produceren met verlies. Volgens de NEPG zijn er vooralsnog geen tekenen dat de problemen in de aardappelmarkt op korte termijn worden opgelost.

De Nederlandse aardappelindustrie verwerkt de kleinste hoeveelheid aardappelen in vijftien jaar. Opvallend daarbij dat de aanvoer van importaardappelen in oktober op het hoogste niveau ooit ligt.

PotatoNL besluit deze week om geen categorie 1 te noteren. Niet zo gek, gezien het gebrek aan vrije transacties. Sowieso kun je grote vraagtekens zetten bij de huidige 'markt'. Wie aardappelen wil kopen komt namelijk van een koude kermis thuis. Marktanalist Niels van der Boom praat je in de wekelijke marktupdate bij over de situatie op de fritesaardappelmarkt.

Het aardappelhandelshuis HZPC biedt met ingang van 2026 geen contracten meer aan voor de teelt van frites- en tafelaardappelen. Dat heeft het bedrijf bekendgemaakt aan de telers.

De Nederlandse aardappelexport in oktober is qua omvang de kleinste sinds 2009. Dat valt op te maken uit cijfers van de Nederlandse Aardappel Organisatie (NAO).

Verlaging van de categorie 1 notering van PotatoNL heeft tot gevolg dat de cash settlement prijs van de aardappeltermijnmarkt deze week daalt naar €2,40 per 100 kilo. Ook een iets hogere prijs in Duitsland heeft dat niet kunnen voorkomen.

Wanneer de markt stop zegt, moet elke hectare aardappelen een zorgvuldige keuze zijn. Dat stelt de Franse aardappeltelersorganisatie UNPT in de aanloop naar seizoen 2026.

Fritesconcern Farm Frites stelt telers voor om hogere kortingen toe te passen voor partijen met kwaliteitsgebreken. Het concern doet dit om te voorkomen dat een groot aantal afkeuringen leidt tot extra kosten en onzekerheid in de aanvoer aan de fabrieken.

De aardappeloogst in de Europese Unie komt dit jaar uit op eenzelfde niveau als in 2017. Met name Duitsland en Frankrijk produceren meer aardappelen dan acht jaar geleden, maar dat wordt meer dan teniet gedaan doordat tegenwoordig minder aardappelen worden geteeld in Polen en Roemenië.

'Aan iedere partij aardappelen mankeert wel wat', verzucht een insider. Nu veel aardappelen een week of zes tot acht binnen liggen, komen steeds meer bewaarproblemen naar voren. Stootblauw maar ook rot en kiemlust worden veelvuldig genoemd. De druk op de markt neemt daardoor verder toe.

Net als bij de uien is de kwaliteit nog weleens een dingetje op de aardappelmarkt. Dit zorgt ervoor dat een dwingend aanbod aanwezig blijft. Nu de temperatuur voor het eerst deze herfst onder nul is gekomen, gaat ook dat een rol spelen. Zeker voor aardappelen in de grond of in de noodcel. Niels van der Boom, marktspecialist bij DCA Market Intelligence, geeft een update.

Aardappelverwerkers in Frankrijk hebben dit seizoen tot nu toe 9% meer aardappelen verwerkt dan in dezelfde periode vorig jaar. Ook werden veel meer aardappelen geïmporteerd. Het gaat om 25.000 ton en dat is toch wel bijzonder te noemen.

Het Verenigd Koninkrijk kent een geheel eigen aardappelmarkt die losstaat van het Europees vasteland. Toch is het land niet geheel ongevoelig voor de situatie in de EU-4, maar prijzen blijven er voorlopig wel op peil. Europese exporteurs kunnen hoop putten uit een grote fritesbehoefte.

De aardappelsector in Noordwest-Europa staat op een kantelpunt. Jarenlang groeide de sector op basis van schaalgrootte, export en lage kosten. Maar die succesformule kraakt onder druk van stagnerende afzet, concurrentie, klimaat, regelgeving en maatschappelijke verwachtingen. De komende tien jaar draait het niet langer om méér tonnen, maar om betere tonnen. Bovendien moet een gedeelde verantwoordelijkheid in de keten komen, waarbij risico's beter worden verdeeld.