Kevin Warsh houdt als voorzitter van de Federal Reserve stevig vast aan een hogere rente, terwijl minister Scott Bessent de lange rente juist omlaag duwt. De eurozone dreigt intussen een koude winter tegemoet te gaan door lage gasvoorraden.
Voor zijn eerste grote optreden als Fed-voorzitter koos Kevin Warsh in Jackson Hole opvallend scherpe woorden. De Amerikaanse inflatie is sinds mei gedaald van 4,2% naar 3,4%. Zolang dat percentage niet snel dichter in de buurt komt van de Fed-doelstelling van 2%, heeft de centrale bank volgens Warsh nog werk te doen. Die boodschap echode stevig door op de valutamarkt. Volgens cijfers van CME Fedwatch is de kans op een renteverhoging in september bijna verdubbeld tot 66%. De dollar veerde op naar het hoogste niveau in twee weken.
Klem tussen twee vuren Terwijl de Fed-voorzitter hint op een hogere rente, probeert minister van Financiën Scott Bessent de lange rente juist omlaag te drukken. Het ministerie verdubbelde onlangs het opkoopprogramma voor lang lopende staatsleningen van $2 naar minstens $4 miljard per operatie. Volgens Bessent kan dat bedrag zo nodig nog verder omhoog. Officieel is het programma bedoeld om de handel in een dunne obligatiemarkt soepel te laten verlopen. In de praktijk trekt het ministerie zo een stukje van het monetaire stuur naar zich toe. Warsh bepaalt de richting van de korte beleidsrente, terwijl Bessent de lange rente de andere kant opduwt.
Koude winter voor de euro
De wijze waarop de dollar na de toespraak van Warsh toch wat terrein heeft verloren, wijst erop dat de valutawereld een afwachtende houding inneemt over de Amerikaanse rente. Toch lijkt het een kwestie van tijd voordat de munt meer terrein wint op de euro. De belangrijkste aanjager daarvoor is niet het renteverschil, maar krapte op de energiemarkt. De Europese gasvoorraden zijn voor circa 63% gevuld. Dat is het laagste niveau in bijna twintig jaar. In eerdere jaren stond de teller eind augustus ongeveer op 80%. Bovendien zijn de dieselvoorraden geslonken tot het laagste peil sinds 2022, een gevolg van krappe wereldwijde raffinagecapaciteit en haperende aanvoer.
Wind in de rug
Een strenge winter kan de energieprijzen dan snel verder opdrijven. Daar hebben de Verenigde Staten als grootste olie- en aardgasproducent ter wereld relatief weinig last van. Het risico groeit dat de eurozone-economie aan het einde van het jaar in een energiecrisis belandt, precies op het moment dat de Amerikaanse rente mogelijk omhooggaat. Dat neemt niet weg dat het hoge begrotingstekort en de bemoeienis van Bessent met de obligatiemarkt het vertrouwen in de munt op termijn kunnen aantasten. Maar zolang Warsh de inflatiebestrijding vooropstelt, heeft de dollar in de laatste maanden van het jaar de wind in de rug.
© DCA Market Intelligence. Op deze marktinformatie berust auteursrecht. Het is niet toegestaan de inhoud te vermenigvuldigen, distribueren, verspreiden of tegen vergoeding beschikbaar te stellen aan derden, in welke vorm dan ook, zonder de uitdrukkelijke, schriftelijke, toestemming van DCA Market Intelligence.